Διαφορές μεταξύ χύτευσης με έγχυση και χύτευσης με εμφύσηση

Η μέθοδος της εμβολιασμού και η μέθοδος του σφυρηλατηρίου αποτελούν δύο βασικές διαδικασίες στον τομέα της πλαστικής μέθοδος.διαφέρουν σημαντικά στις αρχέςΗ κατανόηση αυτών των διαφορών βοηθά στην επιλογή της βέλτιστης μεθόδου παραγωγής με βάση τις ανάγκες.
 
Από την άποψη των αρχών της διαδικασίας, το ένεση μολύβδου είναι σαν το "γεμισμό και το σχήμα".Η διαδικασία περιλαμβάνει την ένεση λιωμένων πλαστικών πρώτων υλών σε μια κλειστή κοιλότητα μούχλας μέσω ενός συστήματος ένεσης υπό υψηλή πίεσηΜετά την ψύξη των πρώτων υλών και τοποθέτησή τους στο εσωτερικό της κοιλότητας, το καλούπι ανοίγει για να βγάλει το προϊόν.Οι πρώτες ύλες γεμίζουν κάθε λεπτομέρεια της κοιλότητας υπό υψηλή πίεση.Το σφυρηλατημένο μέταλλο, από την άλλη πλευρά, μοιάζει περισσότερο με το "σχηματισμό με φούσκωμα".Πρώτα εξάγει τις πρώτες ύλες σε ένα σωληνωτό περιζύγιοΜετά το κλείσιμο του καλούπιου, εισάγεται αέρας υψηλής πίεσης στο καλούπι, προκαλώντας το πλαστικό να επεκταθεί και να προσκολληθεί στο εσωτερικό τοίχωμα του καλούπιου.Μετά την ψύξηΟ πυρήνας του χύτευσης είναι η χρήση της πίεσης αέρα για να κάνει το πλαστικό να "στοιχίσει" το καλούπι, έτσι ώστε να είναι φυσικά κατάλληλο για την παραγωγή προϊόντων με κούφια δομή.
 
Από την άποψη του πεδίου εφαρμογής, οι μηχανές εμβολιασμού ξεχωρίζουν στην παραγωγή στερεών ή ημι- στερεών προϊόντων ακριβείας,από μικρά αντικείμενα όπως θήκη κινητών τηλεφώνων και γρανάζια έως μεγάλα αντικείμενα όπως προφυλακτήρες αυτοκινήτων και εξαρτήματα οικιακών συσκευώνΟι συσκευές αυτές είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για προϊόντα με πολύπλοκα σχήματα και υψηλές απαιτήσεις ακρίβειας διαστάσεων (οι ανοχές μπορούν να ελέγχονται εντός ± 0,01 mm).Επικεντρώνεται σε κούφια προϊόντα, από τα μπουκάλια καθημερινών ποτών και τα δοχεία καλλυντικών έως τους μεγάλους βιομηχανικούς κουβάδες αποθήκευσης νερού και τις δεξαμενές καυσίμου αυτοκινήτων, με χωρητικότητα που κυμαίνεται από λίγα ml έως δεκάδες κυβικά μέτρα.Αξίζει να σημειωθεί ότι οι μεγάλες μηχανές χύτευσης εξειδικεύονται στην παραγωγή κούφων προϊόντων μεγάλης χωρητικότητας (όπως δεξαμενές αποθήκευσης άνω των 1000L), και το σχεδιασμό του καλούπιου και ο έλεγχος της πίεσης επικεντρώνονται περισσότερο στην αντιμετώπιση της ομοιότητας πάχους τοίχου και της δομικής αντοχής των μεγάλων προϊόντων.
 
Από την άποψη των χαρακτηριστικών του προϊόντος, τα προϊόντα που σχηματίζονται με ένεση, λόγω της πλήρωσης υψηλής πίεσης, έχουν υψηλή εσωτερική πυκνότητα, συμπαγή δομή, ισορροπημένες μηχανικές ιδιότητες,ισχυρή αντοχή σε χτυπήματα και αντοχή στην φθοράΗ κούφια δομή των προϊόντων χύτευσης τους δίνει προφανή πλεονεκτήματα ελαφρού βάρους.Με τον ίδιο όγκοΕπιπλέον, μπορεί να επιτευχθεί τοπική ενίσχυση (όπως ο πάχος του βυθού του κουβαλιού) με τη ρύθμιση του σχεδιασμού πάχους του τοίχου,καθιστώντας τα πιο οικονομικά αποδοτικά στη αποθήκευση υγρώνΩστόσο, η διαμετρική ακρίβεια των προϊόντων που σχηματίζονται με ένεση είναι συνήθως χαμηλότερη από εκείνη των προϊόντων που σχηματίζονται με ένεση και η έκφραση των επιφανειακών λεπτομερειών τους είναι ασθενέστερη.που δυσκολεύει την παραγωγή δομών με πολύπλοκες προεξοχές ή κοιλότητες.
 
Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της παραγωγής και το κόστος, οι μηχανές εμβολιασμού έχουν μικρό χρόνο ενός κύκλου (μόνο λίγα δευτερόλεπτα για μικρά προϊόντα) και είναι κατάλληλες για μαζική τυποποιημένη παραγωγή.Παρόλα αυτά, η δομή του καλούπιου είναι περίπλοκη και το κόστος παραγωγής είναι υψηλό (τα μεγάλα καλούπια ένεσης μπορεί να κοστίζουν εκατοντάδες χιλιάδες γιουάν).Οι μηχανές σφυρηλατηρίου έχουν μεγαλύτερο χρόνο κύκλου (περισσότερα λεπτά για μεγάλα προϊόντα)Το κόστος κατασκευής είναι μόνο 50%-70% του κόστους κατασκευής των καλούπιων με ένεση της ίδιας προδιαγραφής.το ποσοστό χρησιμοποίησης πρώτης ύλης είναι υψηλότερο (λιγότερο边角料), καθιστώντας τους κατάλληλους για μαζική παραγωγή μεσαίων και μεγάλων κούφων προϊόντων.
 
Συνοπτικά, η διαφορά μεταξύ της εκτόξευσης με ένεση και της εκτόξευσης με ένεση είναι ουσιαστικά η διαφορά μεταξύ "σφαιρικής ακρίβειας" και "κωλικής απόδοσης".Η επιλογή πρέπει να κρίνεται συνολικά με βάση τη δομή του προϊόντος, τις απαιτήσεις απόδοσης και την κλίμακα παραγωγής.